december 29, 2011 at 11:58 , by Jean Philip
When abroad people sometimes ask me for a copy of my book. Because there is no English version of the book, I have translated the introduction, which very well summarizes the central ideas.
In life everything is a story.
In life everyone is a story.
Stories hide in everyone and everything.
Be open to stories,
and understand the bigger story.
Nothing is what it seems.
This book will leave you with more questions than answers. This is intentional. But I am sure it will open your eyes. School teached us there is an answer for every question. That is why we learned to categorize everything. It helps us to make quicker the right analysis. We are trained to do so. We see, hear, taste or feel something, make an interpretation of it and come to a conclusion. This conclusion is not necessarily the best option.
When I was a student at the school of interpreters I had a very good friend. We had been following the lessons side by side for more than four years and we were very close. During the breaks we would talk. We talked a lot and we knew each other very well. I would visit his home regularly and I found his parents as charming as he was. But one day he burst out in tears and told me his father was not his father. I will not tell you the rest of his story, but be sure I was flabbergasted. How could I know someone so well and yet not know this one fact which was so determining in his life ?
This story touched me deeply and keeps me busy even today. I will not easily judge people, because there definitely is a reason why people behave in one way or another. Every home has its cross. Everyone holds the right to have a secret.
I collect stories.
From the school of interpreters I immediately landed a job at the Flemish public broadcaster VRT, where I have been working for more than 20 years. I started as a young editor for tv and climbed the ladder to become the controller of Eén, the biggest tv channel in Flanders. If I would apply for a new job, I would definitely stress this knowledge I have in tv.
I am 20 years in the business, so I must be hooked to television. For sure. But it was only recently – and believe me, it was a revelation to me – that I realized that not television was my job, but stories. Although television is a profession with strict rules, it is not the essence. Choosing the right stories and creating a platform to broadcast them is my job. And my main concern is to make authentic television. I want to show real people with real stories and real emotions.
Since I made the change from television-maker to story-bringer, I look at the world in a different way. I look out for stories in a more intense way. You can find these stories on television, in books and magazines and on the internet, but someone who watches in a different way, will find plenty of stories elsewhere. In fact you can find them everywhere. Because everyone and everything is a story.
Everyone is a story.
To begin with myself : I am a story. I will tell you about myself in this book. Even if you don’t know me, you will have an idea of who I am. I will be honoust with you so that the image you have of me is close to whom I really am. And if ever we meet, then tell me what you think of me. I love reading biographies because they pull me into the life of that person. But you don’t have to read the biography of a celebrity to be inspired by someone else. Look at and listen to people more closely and you will discover the bottom of their story.
The stories of Madonna or Lady Di read like a book. But are you aware of your own story ? Of that of your friends and neighbours ? Even if we aren’t ‘a Princess of hearts’ like Diane or a chameleon like Madonna, every day each one of use daily writes his or her story. Sometimes consciously, some unconsciously. Sometimes in an implicit way, sometimes explicitely.
More than six billion people live on our planet. Each one of them is a story. A book with a beginning, a middle and a final. Some will have several prints, some revised editions.
I hope this book will stimulate you to collect stories and to live your own story more intensily.
Everything is a story.
Not only people are stories. Who looks closely around him or her, will have to admit that everything is a story.
What is the success of Ikea ? What do you feel when the Mona Lisa stares at you ? Is Jamie Oliver the best cook or is he a ‘cookmissionary’ ? Why are you so attached to a piece of furniture ? … The answers to these questions lead to the essence of the story.
Take for instance ‘nine eleven’. There is only one thing that comes to mind if you hear these two words : the attack on the World Trade Towers in New York. About how it changed the world before and after September 11 2001. ‘Nine eleven’ is a story. More than just one story as you will read later in this book.
About pens and spectacles.
Stories are up for grabs. Every day we are surrounded by tens even hundreds of stories, but we no longer see them. Unwillingly so, or because we don’t understand them.
You don’t have to become member of a secret society to become more aware of these stories. Just select the right spectacles or take the right pen to become more story alert. It is in my nature to be a rational person. I can make very sharp analysis and take a decision. But over the years intuition became a new drive. In my reports I ban most of the words and logic and replace it by an image. I try to make a point not by ratio but emotion. These images, moodboards, mindmappings, word clouds, … have learned me to read and tell stories in a different way. The white space on a piece of paper tells me as much as the printed text.
Now that I collect stories, it is my mission to convince everyone about the power of stories. I didn’t go to university to do this, neither do I want to impose it. This book offers you some spectacles and pens. You decide if they can be of any help. Maybe you will find spectacles and pens elsewhere that may be more usefull.
Stories are powerful.
I wrote this book with my right brain. Our left brain is driven by logic, while our right brain drives on intuition. So you don’t have to read this from the beginning to the end. Just go with the flow.
Because I learned to think out of the box, the result is an out of the book book. Therefore it has no table of contents. You will have to do it with the mindmap on the next page.
This book must leave you with more questions than answers. Because I want you to look out for stories. This book should put you on the right track. If you are a parent and you want to challenge your child to make his life more colorful. Or you are a student and you wonder what to do with all that knowledge. Or you are a manager and you want to inspire. Or if you are just part of life … you are a story and stories will cross your path. I can’t stress it enough : deal with it in a more conscious way.
Jean Philip De Tender
storyevangelist
december 22, 2011 at 17:53 , by Jean Philip
Ik ben tijdens mijn vakantieweek twee boeken aan het lezen. En dan is het leuk als andere auteurs naar je eigen boek verwijzen.
“Jean Philip De Tender, sinds 2007 verdienstelijk netmanager van de publieke Vlaamse televisiezender één, realiseerde zich op een dag dat hij geen televisie maakt maar verhalen brengt. In de haast evangelische overtuiging dat er een verhaal schuilt in alles en iedereen heeft hij het boek Alles is een Verhaal (Lannoo, 2010) geschreven, dat vooral een aanleiding wil zijn om zelf op zoek te gaan naar verhalen. Ook zijn voorganger Wim Vanseveren, heeft niet lang moeten nadenken om het televisieproductiehuis dat hij in 2011 met vier andere televisiemakers heeft opgericht onder de vanzelfsprekende naam De Raconteurs als een verhalenhuis in te richten.”
Herman Konings, “Sub Rosa. Geïnspireerd toekomstkijken” , Lannoo, 2011.
“Jean Philip De Tender is netmanager van Eén (VRT) en een groot verhalenliefhebber (zie www.jeanphilipdetender.com). Hij vertelt met passie dat iedereen een verhaal is, dat alles een verhaal is. In verhalen vind je de bredere betekenis van de dingen terug. Merken moeten hun verhaal vertellen om geloofwaardig te zijn. Zonder verhaal is er geen merk. Het juiste verhaal maakt een merk authentiek en zindervol. Een merk is niets zonder een verhaal dat wortels en diepgang geeft.”
Marc Michils, “Open boek. Over eerlijke reclame in een transparante wereld.”, Lannoo Campus, 2011.
oktober 31, 2011 at 21:24 , by Jean Philip
Straks, in 2014, herdenken we 100 jaar Wereldoorlog I. Met het overlijden van de laatste soldaten, gaat ook een stuk geschiedenis verloren. Tuurlijk, we zullen nooit vergeten wat WOI betekende, maar naarmate de tijd voorbijgaat wordt het geheel abstracter. Een hoofdstuk in hét geschiedenisboek dat met de dag dikker wordt.
Net daarom ben ik erg opgetogen over het boek van Patrick Lernout. De anonieme graven van de Amerikaanse soldaten in Flanders Field krijgen plots een heel andere betekenis als je het verhaal van elk van hen leest. Ze waren ook de zoon van … de vader van … de partner van …..
Meer op de website.
augustus 7, 2011 at 19:00 , by Jean Philip
Een dagboek. Dat 100 jaar ver reikt en je hele leven kan bevatten.
Meer info & kopen :
http://www.suck.uk.com/products/mylifestory/
mei 8, 2011 at 12:20 , by Jean Philip
De VRT verlaat later dit jaar het Amerikaans Theater. Studio’s worden extern ingehuurd en Radio 2 verhuist naar Leuven. Het gebouw is één van de laatste getuigen van de wereldexpo van 1958 maar het is tevens een omroepmoment. Tal van legendarische shows werden in dit theater opgenomen. En ik heb er zelf ook gewerkt aan diverse programma’s. “Zeg maar Jessie” is me het best bijgebleven. Een pak herinneringen …
Maar “het AT” – zoals we het op de VRT noemen – is veel meer dan dat. Niet alleen worden er tal van decors opgeslagen, maar ook “het papieren archief”. Kilometers lang ! Hoe belangrijker je functie hoe meer dozen je daar kon achterlaten in het AT. Die dozen en hun inhoud zijn keurig opgelijst maar vooraleer ze verhuizen naar Leuven moet er een selectie gemaakt worden. Een deel wordt vernietigd en een deel wordt gedigitaliseerd.
De VRT heeft een groot audio- en videoarchief maar dit papieren archief legt vast wat het reilen en zeilen was achter de beeldbuis. Ik vind het jammer dat weinig bedrijven die verhalen vastleggen. Elk bedrijf vanaf een zeker omvang zou verplicht een in house geschiedschrijver moeten hebben.
Mijn voormalige Canvas-collega Jan Stevens heeft zonet de VRT verlaten. Ik durf te wedden dat hij geen enkele doos in het AT heeft afgegeven. En z’n computeraccount zal ook afgesloten zijn en dat digitaal archief zal ergens in het niks hangen. Met mij zou het net zo vergaan. Bestaat daar eigenlijk een bedrijfspolicy rond, vraag ik me af ?
Precies om die redenen ben ik ook zo tevreden met het boek “Nergens beter dan Thuis” . Thuis is een fantastische reeks en nog deze maand vieren we de 3000ste aflevering. Gelukkig is de geschiedenis van de reeks goed gedocumenteerd en heeft Saskia Reusens dat vastgelegd in een boek. Gelukkig was er ook Karolien Cammaerts, één van de researchers bij Thuis. Men noemt haar daar ”het levend geheugen” van de serie.
We zouden al die levende geheugens moeten verplichten om de verhalen vast te leggen, want in de toekomst zijn ze van onschatbare waarde.
april 3, 2011 at 08:57 , by Jean Philip
Zoveel verhalen.
Mensen verslinden verhalen. Die zijn er ook in overvloed : op radio en televisie, in krant of boek. Heel recent bijvoorbeeld zat Leo Tindemans in de radiostudio. Hij is 89 en sprak vol vuur over het leven en de politiek. Hoe hij en zijn vrouw naar een prachtig debat op de Franse televisie hadden gekeken, en hoe ze daarvan hadden genoten. Ook over BHV sprak hij, hoeveel decennia dat vraagstuk nu al ter tafel ligt. En over zoveel meer. Ik vond het jammer dat de spreektijd voorbij was.
Ook de televisie zit vol verhalen. In de soaps natuurlijk en de tv-drama’s, maar ook zomaar, plots, pardoes, in een nieuwsuitzending of een talkshow. Het nadeel van de populaire Woestijnvisprogramma’s is dat ze altijd vol lol en leute moeten zitten, behalve in Man bijt hond, en heel af en toe in De laatste show. Bijvoorbeeld toen de Nederlandse schrijver Bart Chabot bij Michiel op bezoek was. We kennen Bart van bij Paul & Witteman als een vrolijke spraakwaterval met fantastisch talent voor vertellen. In De laatste show vertelde hij over zijn nieuwe boek met daarin het verhaal over een goedaardige tumor die op een onmogelijke plaats in zijn hoofd zat en moest weggestraald worden. Bart hard direct de lachers op zijn hand, maar toen Michiel polste naar de betrokkenheid van de vier zonen bij wat hun papa overkwam, toen werd het plots stil. En opeens was er in De laatste show tijd en plaats voor zoiets als ontroering.
En ja, die onvolprezen Man bijt hond natuurlijk. Een dagelijks vat vol korte verhalen, bijvoorbeeld dat van mevrouw Lalamme die door haar ouders verlaten werd toen ze vier jaar was. Ze vertelt daarover aan de reporter die te voet naar Compostela trekt. Een hele roman in enkele minuten. “Nee”, zegt mevrouw Lalamme, “ik kan mijn moeder nooit vergeven dat ze me in de steek liet.” Aan haar vader heeft ze wel warme herinneringen. “Hij huilde toen ik weg moest”, zegt ze. “Dat heb ik gezien.”
Zulke verhalen liggen dus overal voor het oprapen. Ik kreeg door een gestuurd toeval, Het Belang van Limburg van 7 maart 1934 in handen. Ik lees daarin dat kapelaan Leyendecker uit Aken één maand gevangenisstraf kreeg “wegens het houden van een critische predicatie over een door minister Goebbels gehouden rede”. Het begin van een wrange novelle of een korte roman ?
Jaak Dreesen, De Bond, 18 maart 2011
maart 27, 2011 at 12:51 , by Jean Philip
Out of the box denken leidt soms wel een tot zeer vreemde verhalen.
James Gilpin is een onderzoeker en ontwerper met een bijzonder interesse voor gezondheidskwesties. Zelf is hij een diabetes 1-patient. Door die ziekte hebben de patiënten een hoog suikergehalte in hun urine. Die suikers kunnen nu gebruikt worden voor de fermentatie van whiskey.
Het hele verhaal lees je hier.
maart 25, 2011 at 10:55 , by Jean Philip
Vriend Herman stopte me bij zijn laatste bezoek twee boekjes in de hand. Nassim Nicholas Taleb “The Bed of Procrustes” en “Baked In” van Alex Bogusky & John Winsor. De laatste twee hebben iets te vertellen over creating products and businesses that market themselves.
Hun stelling is dat een verhaal moet ingebakken zitten in alle aspecten van een product. Van het design tot de marketing, distributie en verpakking moet er één brand narrativezijn.
Mine your history.
Many companies forget what made them succesful. A lot can be learned by simply mining the company’s history through the lens of discovering inflection points for both product and marketing.
Every company has a grand story of how it was founded. They need to be mined as a source of inspiration and even guidance when it comes to defining the company’s identity. Most often, rediscovering that original vision – which is usually steeped in product and not marketing – can be the start of creating a deeper brand narrative.
Bogusky & Winsor maken een sterk punt. Het verhaal van een product begint niet bij wat marketeers bedenken bij wat een aantal ingenieurs hebben ontwikkeld. Neen ! Ingenieurs, bedrijfsleiders en marketeers moeten samen aan de kookpotten staan en een verhaal bakken.
Elk goed gebakken product is een verhaal het vertellen waard. Geen beter taart dan de taart die grootmoeder bakte met het fruit uit de eigen boomgaard.
Stories worth spreading.
Do you like to tell stories ? Great innovators usually do. Leaders of great companies are seldom focused on their brand when they start their business. Instead they focus on stories – and if those stories are powerful enough, they eventually change the world.
These stories are usually at the grassroots level. The founder is usually an inventor or user trying to change the world for himself or herself, years before anyone else sees the opportunity. In the start-up phase, these leaders inherently rely on their customers, suppliers, and employees to help develop and broaden their story. Established companies often forget this and try to distance themselves from their turbulent beginnings. But most companies would do well to revisit, and build on, their own creative history.
That’s hard to do. In more developed companies, the fluid, organic process of creating the stories necessary to fuel marketing and product design has usually been replaced by a linear process. When the product-first, marketing-second linear process becomes established in a company, each participant is judged by what he or she adds to the story and, in the process, changes it slightly to put his or her mark on it. The result is that too often the product tells a different story from the marketing.
En dan komt de verhalenpredikant in me boven, met twee simpele vragen :
Benieuwd naar uw verhaal.
februari 9, 2011 at 15:24 , by Jean Philip
De term was me voor het eerst opgevallen in JWT’s list of trends 2011. Trend #85 “storied products” was blijven hangen.
Consumers are increasingly looking for a personal connection to brands, and we’ll see more brands playing up the people and stories behind the products – whether it’s a focus on small-business owners, the people who produce the ingredients or everyday employees. Tokyo’s Pass the Baton sells vintage clothing, jewelry and housewares, along with the stories behind them or a profile of the creator. AndBoticca, a London-based e-commerce site for accessories, uses the tagline “I’d rather wear a unique story”.
Storied products worden een trend in 2011 en ik kan daar niet tegen zijn. Als story-evangelist ben ik op een missie vertrokken om mensen te overtuigen van het feit dat alles en iedereen een verhaal is en dat er een ontzettende kracht uitgaat van verhalen. De stap van story-evangelist naar story-consultant is rap gezet. Mensen en bedrijven helpen om dat inzicht te verscherpen en om die kracht beter te benutten.
Toch vrees ik dat 2011 eerder het jaar van de story-marketeers zal worden. Dat men verhalen gaat verzinnen om ze dan letterlijk en figuurlijk op het goedje te plakken. Of dat men de kracht van sommige verhalen gaat overschatten en dat wat kunstmatig aandikt.
Verhalen zijn maar zo krachtig als hun intrinsieke kracht ! Dat opblazen heeft geen zin.
Storied products zijn overigens niet nieuw. Neem nu de Elixer d’Anvers of de lukken van Jules Destrooper. Twee producten, een kruidendrankje en een boterwafel, die zich ook makkelijk samen laten proeven.
De oprichter, François-Xavier De Beukelaer, geboren te Ekeren op 18 april 1838, stelde het recept in 1863 op punt na jarenlang experimenteren. De likeur werd snel bekend voor zijn goede digestieve en weldoende eigenschappen. Hij werd o.a. ook tegen kolieken bij paarden gebruikt. De likeur wordt nog steeds volgens dit oorspronkelijk recept geproduceerd. De likeurstokerij was eerst gevestigd op de Paardenmarkt in Antwerpen. Sedert 1894 bevindt het bedrijf zich aan de Haantjeslei. FX De Beukelaer is een van de oudste destilleerderijen van België en hofleverancier. (bron : Wikipedia)
Jules Destrooper, een bakker en handelaar in koloniale goederen, richtte Biscuiterie Jules Destrooper op in 1886. Hij kende veel succes met zijn amandelkoekjes, en het bedrijf groeide verder uit. In 1956 nam de derde generatie (Jean en Hubert Destrooper) de Brusselse koekjesfabrikant R. Van Loo over, bekend voor zijn “Petits Sujets”. De vierde generatie, met twee zonen van Hubert, namelijk Patrick en Peter Destrooper, vergrootte vanaf 1984 verder het aanbod. Omdat de fabriek in het stadscentrum van Lo te klein werd, heeft men sinds 1987 een vestiging op de industriezone Ieperlee-kanaal in Ieper. In Lo worden vooral de lukken en Parijse wafeltjes gebakken; andere koekjes maakt men in Ieper. (bron :Wikipedia)
Daarenboven, ze laten zich niet alleen goed samen smaken, ook hun verhalen matchen.
Sterk. Maar verhalen hoeven niet per se oud te zijn om kracht uit te stralen. Veel verhalen laten zich, net als wijn, weliswaar beter vertellen met de jaren, maar ook jonge verhalen kunnen knallen. De tijd zal moeten uitmaken of ze geschiedenis zullen maken.
De standaard Apple iPad case is anoniem en vies. Dus ben ik op zoek naar vervanging. Als boekliefhebber botste ik op Dodocase. Boekbinders maken op een ambachtelijke manier een bescherming voor je iPad. En dat hoesje lijkt verdacht veel op een boek. En mooi is dat ambachtelijke boekbinders, die door de technologie hun job dreigen te verliezen net door die technologie weer een nieuw verhaal kunnen beginnen. Mooi !