Ik volg de situatie in Pakistan van nabij. Het was deze week meer dan eens slikken bij het zien van de nieuwsbeelden. Vooral het beeld van een net overleden peuter en de dokter die er nog eens aan schudt om te zien of het wel degelijk dood was, was pijnlijk. Het kind had een verhaal, maar daar is nu meer dan abrupt een einde aan gekomen.

Ik ben een volgeling van Rolf Jensen, de directeur van het Copenhagen Institute for Future Studies. Zijn boek “De Droommaatschappij” (1999) is het boek in mijn collectie dat ik in geen geval wil afgeven. Eigenlijk ligt het aan de basis van mijn eigen boek. Jenssen zegt dat wanneer alle primaire behoeften zijn ingevuld, mensen op zoek gaan naar dromen. Mensen leven van dromen én verhalen.

Als ik nu die miljoenen mensen havenloos in Pakistan zie, dan weet ik dat het enige wat telt voor hen eten, een dak en een goeie gezondheid is. Er is geen ruimte voor verhalen en dromen.

Verhalen zijn luxe. Luxeverhalen.

Pakistan 1212