In het Engels klinkt het “Great disasters make great stories”. Vrij vertaald : rampverhalen zijn fantastische verhalen. Om het even welke scenarist zal het beamen, tegenslag en rampspoed zijn de drijfveren van een goeie film of televisiereeks. Onder ons, het is lang geleden dat er in Halle nog een moord werd gepleegd. Maar iedereen kijkt Witse, ook de inwoners van Halle.

De televisiefilms die me uit mijn kinderjaren het meest zijn bijgebleven zijn die rampenfilms. Van bergbeklimmers die stranden op een top, van een schip dat tegen een ijsrots botst of van een vliegtuig dat het op grote hoogte laat afweten. Spannend ! Goed voor twee uur ontspanning.

Hetzelfde geldt voor de meeste romans in je boekenrek.  Of voer het nieuws. We focussen op die verhalen waarbij het niet van een leien dakje loopt. Hoe komt dat toch ?

Ik heb het boek van Leo Bormans nog niet gelezen, maar het antwoord lijkt me simpel. Je weet geluk des te meer te waarderen indien je het ongeluk hebt meegemaakt. Of nog : veel mannen die naast hun bed plassen keren naar het echtelijke bed terug.