In het boek “Olifantenmarketing” van Anja Stas staat deze opmerkelijke foto. Het onderschrift zegt niet veel meer dan dat dit om gorilla Gust gaat en zijn verzorger Samson. Neen, ik heb de namen niet omgekeerd.

Benieuwd als ik was nam ik contact op met de communicatiedienst van de KMDA, de Koninklijke Maatschappij voor Dierkunde van Antwerpen, beter bekend als de Zoo van Antwerpen.

Ik kreeg een vriendelijke mail terug van de coördinator archief, bibliotheek en erfgoed. En ik was tweemaal blij.

Blij omdat het KMDA met zo’n coördinator in dienst zoveel zorg besteedt aan het vastleggen van die talrijke verhalen van de zoo. Daar zouden we bij de VRT ook werk van moeten maken.

Maar ook opgetogen om zo’n ontroerend, menselijk verhaal.

Iedere zoo heeft op tijd en stond zijn vedette. In de naoorlogse periode was dat een baby-laaglandgorilla die op 18 mei 1953, toen ongeveer acht maanden oud, arriveerde. Er volgde een moeilijke gewenningsperiode maar dankzij de toewijding van zijn verzorger Samson, groeide Gust uit tot een prachtig dier van 180 kilogram met een typische zilvergrijze rug. Door zijn ziekte in februari 1957 zijn er nooit nakomelingen geweest. Sporen van loodvergiftiging, afkomstig van de verf van de kooi, werden aangetroffen waardoor hij steriel werd. Op 11 april 1988 stierf Gust, maar nog vele jaren heette iedere volwassen gorilla volgens de bezoekers ‘Gust’ en ook nu nog wordt er nog vaak naar deze populaire gorilla verwezen.

Aloïs Samson, geboren te Sint-Pauwels op 22 maart 1918 heeft van 1 oktober 1946 tot en met 31 december 1978 voorde KMDA als dierenoppasser gewerkt. Hij overleed op 14 maart 1995.